twenty eight
آقا سیدم میگه : بفرما! و ادامه مصاحبه ش.
00.27 let me take the noose from our necks and carry us home
03.16 خدایا یاری کن دیگه از مجازی ها ننویسم و فوش ندم. باشه گله من؟ هیرررر
03.50 خدایا گویی معنا دیگه موجودیت نداره. گویی دیگه چیز جالبی نیست.
شهادت یعنی چی؟ یعنی دادن جان. دادن جان برای چه؟ برای اهدافی ک باور داری درست است.
باید وبو بایگانی کنم. باید وبو بایگانی کنم.
حاجی فقد ی روز دووم آوردم. امرو فرداس. ولی حال میکنم اینجا بچسبونمشون.
04.16 خب الحمدلله که این وبلاگ هم به خوبی و خوشی ایجاد شد. ایشالا ک چرخ این یکی هم مانند دیگری هایی که خوب چرخیدن خوب بچرخه. بله. که اینطور. همین فعلا...
04.31 راستش یکم زیادی رو میخواد که تو اسم مستعار وبلاگی تو anders بذاری! ولی خب مگه کسی اینجا بازخواستت میکنه... برا دل خودم گذاشتم دیگه. نباید نگران باشم که کی چی فکر میکنه. این روحیه آدمو آروم میکنه.
18.28 تقدیم احترام خدمت همه معلولین دنیا. اکثرا ی نقص هرچقدر هم کوچیک داریم... فک میکنم این معلولیت به حساب نمیاد. معلولیت تعریف خودشو داره. به هر حال خیلی از معلولین از خیلی از سالمها زندگی رضایتمندانه تری دارن. این واقعیته. و این ی موهبته، که در عین محروم بودن از چیزهایی که به ظاهر دیگران دارند، رضایتت از زندگی بیشتر از اونها باشه. البته الان به این فکر کردم که اصلا مقایسه میتونه بی معنی باشه. انسان با تمام شرایطی که هست و داره، از صفر تا صد، باید تلاش کنه راه شاد و راضی بودن رو پیدا کنه... میخوام کتابی که از وبلاگ "آشتی با دیونیسوس" دانلود کردم رو بخونم. این کتاب رو آقا حسام ترجمه کرده و میخواسته چاپ کنه، که خب چاپ نشده و تصمیم گرفته پی دی اف اون رو تو وبلاگش بذاره. بسیار عمل سخاوتمندانه ای انجام داده و لازم میدونم ازش تجلیل به عمل بیارم. افرین به این روحیه. چون میدونید افرادی هم هستن که بخیلی میکنند و حاضرنمیشن مجانی حاصل زحمتشون رو در اختیار دیگران بذارن. کاش منم بتونم همچین روحیه ای داشته باشم. ای کاش...
اسم کتاب هست : کتاب کوچک قناعت (راهنمایی برای رسیدن به خشنودی از زندگی و از شخص خودتان، درعین حال که کارهای خود را انجام میدهید)
و نام نویسنده : لئو بابوتا
کاش بتونم تمومش کنم و برداشتم رو اینجا بنویسم...
18.49 الحمدلله که ادامه مطلبی ک نوشته بودم ب فنا رفت :| ای بلاگفا... از دست تو -_-